Montessori yaklaşımı, 20. yüzyılın başlarında İtalyan doktor ve eğitimci Maria Montessori tarafından geliştirilmiş, çocukların doğal merakını ve kendi öğrenme hızlarını merkeze alan bir eğitim felsefesidir. Bu anlayışta öğrenme, öğretmenin yönlendirmesinden çok çocuğun kendi keşifleriyle şekillenir; sınıf ortamı ise özgürce seçilebilecek materyallerle donatılmış bir “hazırlanmış çevre” olarak tasarlanır. Montessori pedagojisinde çocuklar bireysel farklılıklarına saygı duyularak kendi ilgi alanlarına yönelir, somut materyaller aracılığıyla soyut kavramları deneyimleyerek öğrenirler. Öğretmenler gözlemci ve rehberdir; çocukların bağımsızlık, sorumluluk ve öz disiplin geliştirmelerine destek olurlar. Bu yaklaşım, öğrenmeyi bir yarış değil, yaşam boyu süren bir yolculuk olarak görür ve her çocuğun potansiyelini özgün bir şekilde ortaya çıkarmayı amaçlar.