Aramızdaki görünen görünmeyen bağlarla ve o bağların verdiği güçle “bir köy gibi düşünme” yaşama ve hissetmeyi,

Kendi duygu ve ihtiyaçlarımızın yanında yaşadığımız çevrenin hemen her şeyine: insanına, toprağına, havasına, suyuna, taşına, ormanına, çarşısına, pazarına sahip çıkmayı ve hepsiyle bağlantıda olmayı.

Bilmeyi ve öğrenmeyi tutkulu bir ruhla sürdürmeyi, En az zihin kadar öğrenmeye, değişmeye, dönüşmeye açık olan bir kalbin atışlarını, dörtnala koşan hayal gücünün varlığını her daim gözetmeyi.

Bilginin yukarıdan aşağıya verilerek pasifleştirilmediği, çocuğun yaratıcı bir birey olarak merkeze çekildiği ve özneleştiği,

Sadeliğin gösterişten, kendin olmanın yarışmaktan, niteliğin nicelikten, biricikliğini keşfetmenin karşılaştırılmaktan, topluluğun gücüyle beslenmenin yalnız kurt olmaktan, kafa-yürek ve el birliğinin zihnin durmaksızın doldurulmasından daha kıymetli olduğu bir eğitim düşünü besleriz.