Çemberlere oturmak, okulun sadece çocuk için değil öğretmen için de ebeveyn için de okul olduğunun farkında olmaktır..
Sevilmek için kendiliğimden, öğrenmek için yaşama sevincimden ödün vermem gerekmediğine inanmaktır,
Zihin, beden ve ruhun kol kola kardeşliğiyle yol almaktır..
Bir yumak ipten, Rapunzeller, makarna kolisinden Ferrariler yaratmaktır..
Öğrenmenin heyecanına her an tanık olmaktır..
Resimli kitaplarının büyülü evrenine yelken açmaktır..
Deneye yanıla en iyi leke sökücüleri bulmaktır..
Okul çıkışı duyulan “Biraz daha” sesine alışmaktır..
Temiz ama yaşanmamış kıyafetlerdense kirli ama yaşanmış bir çocukluğa alan açmaktır…
Çocuğunun gözündeki ışığı ve psikolojik sağlamlığını birçok şeyin önünde tutmaktır..
Kuş Ağacı ebeveyni olmak;

Kocaman ve sımsıcak bir aileye dahil olmaktır..